کد خبر: 45426 تاریخ انتشار : 1395/11/26-11:27:6

پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج دانشجویی

سجادانصاریان
عزّت لیبرالی
بر اساس روش های سیاسی موجود در تمامی کشور ها من جمله کشور های لیبرال قرارداد ها و پیمان های رسمی کشور در مراکز رسمی کشور میزبان منعقد میشود نه منزل سفیر کشور مهمان،که انجام آن در منزل سفیر کشور مهمان نه یک کار دیپلماتیک،بلکه یک نوع تحقیر برای کشور ایران است.و دولتمردان ما باید توضیح دهند که چرا در اصول دیپلماسی کشور کوتاهی کرده و اینچنین کار ذلت باری انجام داده اند؟
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج دانشجویی از خراسان شمالی ؛

بسم الله الرحمن الرحیم

{وصیت اینجانب به وزرای مسئول در عصر حاضر و در عصر های دیگر آن است که علاوه بر آنکه شماها و کارمندان وزارتخانه ها ،بودجه ای که از آن ارتزاق می کنید ،مال ملت است و باید همه خدمتگذار ملت و خصوصا مستضعفان باشید و ایجاد زحمت برای مردم و مخالف وظیفه عمل کردن حرام و خدای نخواسته ،گاهی موجب غضب الهی می شود،همه شما به پشتیبانی ملت احتیاج دارید.با پشتیبانی این مردم ،خصوصا طبقات محروم بود که پیروزی حاصل شد و دست ستمشاهی از کشور و ذخایر آن کوتاه گردید و اگر روزی از پشتیبانی آنان محروم شوید،شماها کنار گذاشته می شوید و همچون رژیم شاهنشاهی ستمکار،به جای شما ستم پیشگان پُست ها را اشغال می نمایند.بنابر این حقیقت ملموس،باید کوشش در جلب نظر ملت بنمایید و از رفتار غیر اسلامی-انسانی احتراز نمایید.}

پیام بالا بخشی از وصیت نامه سیاسی_الهی امام خمینی(ره) خطاب به وزرا در 26 بهمن سال 1361 می باشد.

بزرگترین تکلیف و وظیفه ای که حضرت روح الله برای مسئولان مشخص میکنند،این است که خدای نخواسته ،مخالف وظیفه و تکلیفتان عمل نکنید که موجب غضب الهی شود و پشتیبانی ملت را از دست دهید.

حال،تکلیف مسئولان چیست؟

امام خمینی (ره) در یکم فروردین سال 62 در جمع مسئولان نظام به این مهم اشاره می کنند:

{امروز ما مواجه با همه قدرت ها هستیم و آن ها در خارج و داخل دارند طرحریزی می کنند،برای اینکه این انقلاب را بشکنند و این نهضت اسلامی و جمهوری اسلامی راشکست دهند و نابود کنند.و این یک تکلیف الهی است برای همه که اهمّ تکلیف هایی است که خدا دارد.یعنی،حفظ جمهوری اسلامی از حفظ یک نفر_ولو امام عصر باشد_اهمیتش بیشتر است،برای اینکه امام عصر هم خودش را فدا می کند برای اسلام.همه انبیا از صدر عالم تا حالا که امده اند،برای کلمه حق و برای دین خدا مجاهده کردند و خودشان را فدا کردند.}

آری،حفظ اسلام مهمترین تکلیفی است که بر عهده تمامی افراد از جمله مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران گذاشته شده است.البته حفظ اسلام ناب محمدی نه اسلام آمریکایی که با آن سر ستیز و جنگ خواهیم داشت،که امروزه آن را در برخی مسئولین سطح اول کشور شاهدیم.

حفظ اسلامی که برایش خون ها داده ایم و برایش خون دلها خورده ایم ،نه اسلامی که مستکبران و زورگویان و ستم پیشگان و در راس آنان آمریکای خائن و جنایتکار ،شیطان اکبر،آن را برای حفظ منافع و جهان خواری خود به وجود آورده اند.

و چه خوب امروزه شاهد ظهور اسلام آمریکایی در برخی مسئولان کشور هستیم.اسلامی که نسخه داخلی اش را لیبرال های وطنی مسلمان(چه تناقض آشکاری) در حال پیاده کردن بر پیکره ی نظام اسلامی هستند.

در این چند ساله دولت تدبیر شاهد رفتار و عملکرد لیبرال های وطنی بودیم،کسانیکه دل هایشان با آمریکاست و در خوابشان ،خواب آمریکا را می بینند،به طوریکه برای راضی نگه داشتن این جهانخواران و دیدن لبخندی بر لب آنان حاضرند هرگونه ذلّتی را برای خود به جان بخرند،نه فقط برای خود بلکه به نام یک ملت مسلمان و آزاده.

از قرار داد ذلّت بار ترکمنچایشان(شما بخوانید برجام)بگوییم یا از زانو زدنهایشان مقابل حکّام مرتجع حاشیه خلیج و یا از قدرت نمایی برای مردمشان و در آنطرف سر خم کردن در مقابل مستکبران یا از رفتار اخیرشان در مقابل  کشور لیبرال دموکرات سوئد که این لیبرال های وطنی هرکجا نام لیبرال را بشنوند در مقابلش زانو خواهند زد.

اینها که اسلام را دارند به ذلّت می کشند ،پس چه شد تکلیفشان.مکلّف بودند که برای اسلام عزّت بیاورند نه ذلّت.
سوالی مطرح میشود که چرا این دولت تمامی پیمان های رسمی و کشوری را محرمانه می داند؟

شاید که خود می داند که افکار عمومی ذلّت برای کشور را قبول نخواهند کرد،از قرارداد بویینگ تا پژو هیچکدام برای ملت عزّت آور نبوده است.

محرمانه بودن همه چیز در این دولت یک رویکردی است برای عدم روشن شدن تمامی قرارداد ها یی که می بندند تا پاسخگو به افکار عمومی نباشند چرا که آن ها لبخند لیبرال های خارجی را میخواهند و قرار دادهایشان را طوری منعقد می کنند که لبخند آنهارا به همراه داشته باشد.

رویکردی دیگر نیز وجود دارد که چند روزی است از آن رونمایی کرده اند،این روزها در نمایشی غیر منتظره و سوال برانگیز از دولتمردان تدبیر شاهد حضور چندی از وزرا در خانه سفیر سوئد بوده ایم که با منعقد شدن چند پیمان تجاری همراه بوده است.چه شده است که مراسم امضای قرارداد های تجاری میان دو کشور به جای برگزاری در مراکز رسمی کشور در منزل سفیر سوئد برگزار می شود؟

بر اساس روش های سیاسی موجود در تمامی کشور ها منجمله کشور های لیبرال قرارداد ها و پیمان های رسمی کشور در مراکز رسمی کشور میزبان منعقد میشود نه منزل سفیر کشور مهمان،که انجام آن در منزل سفیر کشور مهمان نه یک کار دیپلماتیک،بلکه یک نوع تحقیر برای کشور ایران است.و دولتمردان ما باید توضیح دهند که چرا در اصول دیپلماسی کشور کوتاهی کرده و همچین کار ذلت باری انجام داده اند؟

آیا بازهم از انتشار قراردادهای منعقد شده نگرانی دارند که آن ها را در مراکز غیر رسمی منعقد می کنند تا فشار افکار عمومی را کم کنند؟

سجادانصاریkkانjjjj87.jpg

ناگفته نماند طبق عکس های منتشر شده مراسم ،دولتمردان ما در کشور جمهوری اسلامی ایران در مراسمی شرکت کرده اند که بیشتر شبیه به جشن های شبانه می باشد تا یک مراسم رسمی دیپلماتیک.آیا اینگونه میخواهند از اسلام و عزّت اسلام دفاع کنند؟آیا منظور امام از اسلام این نوع و نسخه از اسلام است؟


و صحبت آخر اینکه دستگاه دیپلماسی کشور و دولتمردانش هم باید به ملت پاسخگو باشند و هم در پشگاه خداوند منّان که اینگونه از اسلام در جهان مستکبران دفاع می کنند و اینگونه برای ملت میخواهند عزت بیاورند؟وباید پاسخگو بوده و توضیح دهند که با اجازه از چه کسی اینگونه دست به تحقیر ملت و نقض حاکمیت ملی زده اند؟


انتهای پیام/نویسنده : سجاد انصاریان
©2017 Basij Student Organization. All Rights Reserved