در جشنواره نباء:

مقام اول بخش محتوا برای بسیج دانشجویی استان تهران

کسب مقام اول در بخش محتوا توسط سرکار خانم زهره احمدی معاونت علمی خواهران بسیج دانشجویی استان تهران


به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج دانشجویی /جشنواره نباء در سه حوزه نشریات دانشجویی، کلیپ و مستند کوتاه برگزار گردید.

طی این جشنواره سرکار خانم زهره احمدی مسئول معاونت علمی خواهران بسیج دانجشویی استان تهران که در بخش محتوای حوزه زنان دست به قلم شده بود، توانست نظر داوران جشنواره را یه سمت مقاله خود معطوف و مقام اول را ازان خود نماید.

مقاله وی سال گذشته در نشریه "صدا" دانشگاه امیر کبیر به چاپ رسیده بود

متن مقاله بدین شرح می باشد:

زنان رنگین، در قاب سیاه
‌" بررسی سبک زندگی زنان در قاب تلویزیون"
 
  "تبلیغات  فراتر از محصولات را به فروش می گذارد، شما هرگز عکس زنی را نمیبینید که زیبا تلقی شوداما فتوشاپ نشده باشد، ما در فرهنگی رشد میکنیم که همیشه بدن زن به صورت اشیا نشان داده می شود، تبدیل کردن یک انسان به شیء اولین قدم برای این است که نسبت به آن انسان خشونت نشان داده شود."
این ها بخشی از سخنرانی جنجالی خانم"جین کیلبورن"مانکن سابق آمریکایی در جواب به کسانی که از او پرسیدند آیا بعد از ۴۰سال صحبت درباره ی این موضوعات اوضاع بهتر شده است؟ و او خیلی قاطع جواب می دهد که " در واقع باید بگویم اوضاع بدتر شده است!"
در وضعیتی که زنان سرشناس غربی به نحوه ی حضور و استفاده از زنان در تبلیغات و بیلبورد های شهری ودر یک کلام  "شیء شدگی"زنان، معترض و مایوس هستند، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران تلاش میکند تا در تبلیغات خود زن ایرانی را به زن مدرنِ ابزار برای خدمت به نظام سرمایه داری تبدیل کند و نوع نگرش آحاد جامعه را نسبت به  زنان به  نگاه غربی سوق دهد.
واضح است که وسایل ارتباط جمعی از جمله تلویزیون، علاوه بر بازتاب شرایط جامعه افکار عمومی را هدایت و رهبری میکنند و برداشت های مخاطبان را تحت تاثیر قرار میدهد. تصویر زنی که امروز در تبلیغات تلویزیونی میبینیم، تصویر زنی ست با پوست سفید و چشم های روشن و لبخندی متفاوت که لباس های روشن و ملایم می پوشد، با دوستش به بانک می رود و یا به فروشگاه لوکس سر میزند و بعد به خانه اش که عمدتا محصور شده در یک باغ سرسبز است وارد می شود و یا اینکه به  آشپزخانه اش که رنگ دیوار ها و کابینت ها با رومیزی و لباس زن هماهنگ شده رفته و خریدش را در یخچال سایدبای ساید که پر از توت فرنگی و ژله و کیک شکلاتی ست میگذارد! و یا اینکه دخترش با موهای بلند طلایی او را به خاطر غذای خوشمزه ای که با روغن بدون پالم درست کرده بغل میکند و میبوسد. در بهترین حالت هم خانواده ای را نشان می دهد که دور میز شامِ مفصل، نگران و پر از استرس،نشسته اند تا یکی از زنان فامیل تمییزی لیوانی را که با مایع ظرف شویی مورد نظرشان شسته شده تایید کند!
فضایی سراسر از تجمل و مصرف زدگی که هر انسانی آرزوی داشتنش را بکند، اما واقعیت این است که چند درصد جامعه ما در این فضا زندگی می کنند و چند درصد مردم توانایی ایجاد چنین محیطی را برای زندگی خوددارند؟آیا این تصاویر، آحاد زنان جامعه که امکان ایجاد چنین فضایی،برای خود ندارند را وادار نمی کند برای نزدیک شدن به چنین الگوی رفتاری خود و خانواده ی خود را به زحمت بیاندازدو هر گونه گرفتاری و قرض را متحمل شوند؟
تاثیر آن چه زنانِ تبلیغاتی علیه زنانِ واقعی انجام می دهند به وضوح قابل مشاهده است، القای این تفکر که زنان موفق، خوشبخت،تمییز و خوش سلیقه عمدتا زنانی زیبا ، سفیدپوست، شیک پوش و با صورت هایی غیر طبیعی و دست کاری شده هستند و درخانه هایی با وسایل فوق العاده لوکس و دکوراسیون رویایی و دور از واقعیت عموم جامعه زندگی میکنند، در بین زنان واقعی جامعه یأس، دغدغه و نیاز کاذب ایجاد میکند و این امر برای زنان و حتی مردان به یک منبع مقایسه درباره ی شایستگی خود و آن چه در تبلیغات می بینند تبدیل می شود. این وضعیت درحالی ست که درباره ی این موضوع قوانین و مقرراتی به تصویب رسیده است. این ضوابط که مربوط به تولید و پخش آگهی های بازرگانی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است در سال ۱۳۸۶به تصویب رسید و در سایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وجوددارد.
در این قوانین برای حضور زنان اصول و قوانینی وضع شده است؛ مثلاً در اصل 21 آمده که پوشش و آرایش شخصیت های استفاده شده درآگهی ها باید متناسب با اصول اسلامی باشد.  در اصل 45 این قانون آمده است: زن دراسلام از موقعیت ویژه ای برخوردار است و قوانین و احکام اسلام برای زن جایگاه رفیعی قائل است، بنابراین استفاده از حضور خانم ها در آگهی های تلویزیونی مستلزم اعمال دقت های خاص است و باید جایگاه زن مسلمان و شئون او مدنظر باشد. اصل 46 این قانون، حضور خانم ها و دخترخانم ها را در آگهی های تلویزیونی، در صورت اقتضای موضوع مورد آگهی، بدون آرایش و با رعایت حجاب اسلامی امکان پذیر کرده است و تصریح اصل 47 این قانون بر این است کـه حضـور خـانم هـا در آگهی هایی که وضعیت کالا و مصارف آن با نقش خانم ها بستگی نداشته باشد، مجاز نیسـت. دراصل 48 این قانون، قانونگذار تأکید میکند که آگهی ها نباید تداعی کنندة ایـن امـر باشـد کـه اشتغال و تلاش زنان به امور منزل محدود است و در عرصه های فرهنگی حضور ندارد و کـلاً زن مسلمان نباید تحقیر شود. اصل 49 تا51 ،مجموعة ضوابط تولید آگهی های رادیویی و تلویزیونی نیز بیان میکند که آگهی نباید تداعی کنندة ترجیح بین جنس مذکر و مؤنث باشد. در آگهی هایی که در آن خانواده حضور دارند نباید نقش یکی از اعضا، اعم از زن، شوهر و فرزندان دختر یا پسر،تحقیر شود و آگهی نباید تداعی کنندة این فکر باشد که 
زن ها از مردها ناتوان ترند و نقش هریک
باید کامل و بی نقص مشخص شود.
با وجود چنین ضوابطی اما متاسفانه بسیاری از این ها نه تنها مورد توجه قرار نمی گیرد بلکه به راحتی پایمال می،شود. این موضوع غیرقابل انکار است که آگهی های تبلیغاتی فقط برای سوق دادن مردم به خرید یک کالا نیست بلکه مبین ارزش های فرهنگی ست و بر سبک زندگی و ایحاد گفتمانی خاص و تزریق الگو های رفتاری و باور ها به سطح جامعه تاثیر مستقیم دارد که این کار با استفاده از تصاویر به جای واژه ها و اقناع مخاطب از این طریق شکل می گیرد.

 

 

 

ارسال نظر


captcha
آخرین اخبار